Alles moet snel. Alles moet makkelijk. Alles moet zonder pijn of moeite. En ja hoor, ook het rijbewijs is slachtoffer geworden van die mentaliteit.
Tieners willen het net als een filter: klik – klaar. Geen boeken, geen fouten, geen frustratie. Gewoon een pakketje: turbo-opleiding, snel slagen, 100% garantie. Want een rijbewijs is tegenwoordig net zoiets als een pizza: je bestelt, je betaalt, je krijgt.
En de vriendenkring? Die tettert vrolijk mee. “Gewoon gas geven joh.” “Mijn neef haalde het in tien lessen.” “Je instructeur maakt het te moeilijk.” Allemaal onzin, maar wél leidend voor de groepsapp. En de buitenwereld doet er nog een schepje bovenop: iedereen weet hoe het moet, behalve degene die het vak echt verstaat.
Instructeurs zitten ondertussen met leerlingen in de auto die meer luisteren naar TikTok dan naar hun leraar. En na drie jaar zeggen veel instructeurs: “zoek het lekker uit.” Begrijpelijk.
De ironie? Jongeren willen volwassenheid en vrijheid. Maar het proces dat hen daar moet brengen, wordt verkocht als een Black Friday-deal. Hun rijbewijs is geen bewijs van kunde meer, maar een duur souvenir uit de marketingkermis.
En ja, dan ligt er ook een taak bij de overheid en het CBR. Geen turbo’s meer legitimeren. Geen pakketten met “100% slagingsgarantie” die de illusie van veiligheid verkopen. Koppel theorie en praktijk zodat leerlingen pas examen mogen doen als ze beide écht beheersen. Maak van verkeersveiligheid weer het uitgangspunt, niet de omzet.
Want zolang dáár de juiste keuzes niet worden gemaakt, kleeft het bloed van de verkeersdoden straks niet aan de instructeur, maar aan de overheid en het CBR.
